home | organisatie | contact | links | colofon | siteoverzicht
 
 
Column: Heejaa WIA
Enkele manden geleden zat ik driftig achter mijn computer te tikken met, zoals meestal, een radioprogramma op de achtergrond. Ik hoorde het begrip WIA en dat het ging over werken naar vermogen. `Hee, revolutionair idee? dacht ik.
Ik zag meteen allerlei vermogende types voor mijn geestesoog die minder zouden gaan werken - geld hadden ze toch genoeg - vermogenden die hun baan beschikbaar zouden stellen aan de minder vermogenden onder ons. Heejaa WIA, wat leuk! Ik was spontaan geneigd er een liedje van te maken.
Een paar dagen later drong het tot me door dat het ging om het sluitstuk van het nieuwe stelsel rond ziekte op het werk, arbeidsongeschiktheid en reÔntegratie: de nieuwe Wet Inkomen naar Arbeidsvermogen. Het vermogen betrof dat van mensen die nu als arbeidsongeschikt gelabeld zijn.
Nou ja, ook leuk natuurlijk. Was ik niet vijftien jaar geleden toen ik bij de CG-Raad werkzaam was al begonnen te pleiten om mensen met beperkingen aan te spreken op hun mogelijkheden en kreeg ik nu niet eindelijk mijn zin? Had ik niet vaak gedacht dat het stempel WAO-er een certificaat is voor zieligheid en uitsluiting? Ja, dat had ik.

Het begrip vermogen heeft veel betekenissen. Ikzelf beschik bijvoorbeeld niet over een loopvermogen, maar wel over een zitvermogen. In de publiekscampagne van Postbus 51 over de WIA, zie je een man en een vrouw die hun loopvermogen verliezen vanwege een ongeluk (man valt van de ladder en vrouw staat mobiel te bellen en wordt aangereden). Niet getreurd, op naar een zittend beroep. De vrouw zit ineens lustig achter het beeldscherm van een laptop. En zie de man eens trots rondrijden in een soort voorheftruck! Simpele voorbeelden van hoe het ook en anders kan: werken.
Als je niet kunt lopen, kies je gewoon een zittend beroep. Haha, WIA, je moet er maar op komen. De voorbeelden zijn simpel, maar was het in de werkelijkheid van alledag ook maar zo simpel.
De voorbeelden uit het spotje hebben een duidelijk objectiveerbare fysieke beperking. Geslaagde mogelijkheden tot reÔntegratie kom je in die groep, gelukkig, regelmatig tegen.
Maar hoe gaat de WIA uitpakken voor mensen met moeilijk objectiveerbare en psychische klachten? Mensen die vaak niet stabiel zijn qua gezondheid, mensen bij wie het soms vriest en dooit tegelijk. Ziek van binnen komen ze bij de keuringsarts en ze gaan er vaak na twee jaar ? met de striktere keuringsregels ? gezond van buiten weer uit.
Wat mij stoort aan de WIA is dat het begrip vermogen vooral gekoppeld is aan de werknemer en de werkzoekende. Eigen verantwoordelijkheid, het lijkt de grootste vanzelfsprekendheid.
Is het vermogen van werkgevers dan zo groot? Dacht ?t niet. Groot zijn veel werkgevers als het gaat om vooroordelen en angst voor bedrijfsrisico?s, groot is hun gebrek aan flexibiliteit, inventiviteit en geduld. Voorlichtingscampagnes over de gemotiveerde `mens met een vlekje? mochten niet baten.
Ik kan niets anders verzinnen dan het vergroten van de inventiviteit van potentiŽle WIA-ers. Kortom: verzin je eigen nieuwe baan! Niet weer die Bonsaiboompjes! Ze passen niet in onze hectische, resultaatgerichte cultuur, ze hebben te veel zorg nodig. Meld je aan bij ontwerpers van hulpmiddelen en stoelen als hulpmiddelenkeurder. Mensen die nog over een ligvermogen beschikken en graag iets met hun lichaam doen, kunnen matrassenkeurder worden. Betaald uiteraard.
Voor de liggenden onder ons die liever iets met hun hoofd doen kan een computer aan het plafond bevestigd worden. Zonder handen, alleen met je ogen kun je tegenwoordig teksten schrijven, gegevens via het internet opzoeken, een bedrijfsadministratie voeren en nog veel meer. Graag wel iemand die de boel voor je aansluit en een netwerkbeheerder bij de hand voor het geval er storingen optreden.
Ook voor mezelf heb ik een leuke baan bedacht. Ik word bedolven onder enquÍteformulieren van dure onderzoeksbureaus. Revalidatie-instellingen, fysiotherapeuten, de Zorgverzekeraar, ze willen allemaal al te graag weten wat de cliŽnt ervan vindt.
Hoe beoordeelt u de Hygiene? Is uw zorgverlener naar uw idee deskundig? Wat vindt u van de bejegening? Zo gaat het negentig vragen verder.
Afschaffen die dure onderzoeksbureaus! Gewoon door mij als cliŽnt en undercoveronderzoeker mijn wekelijkse gang door zorgland te laten maken. Gewapend met een minuscule camera en opnameapparatuur kom ik ongetwijfeld terug met spannende en onthutsende taferelen uit de eerste hand. Als ik die daarna ook nog tot een scenario voor een Zorglandsoap kan verwerken ben ik financieel een tijdlang uit de brand en nog dolgelukkig ook.

Del Canta
Reacties: delcanta@disabilityaffairs.nl
Column: Heejaa WIA
 Van  Aan
 Naam:  Naam:
 E-mailadres*:  E-mailadres*:
 Jouw bericht

Overig nieuws
Nieuwe datingste
Voorwoord
'picknicktafel voor iedereen' in Utrechtse parken.
Helft woningen voldoet niet aan toegankelijkheidseisen
BOSK en NSGK publiceren nieuwe reeks kinderboekjes
Fototentoonstelling 'In het wild'
Stichting 'de Nees'
MEE, individuele belangenbehartiging
Column: Heejaa WIA
Nederlandse Obesitas Vereniging, een interview
...waar gehandicapte kinderen met hun ouders wonen.
De WIG Nijmegen, belangenbehartiging op lokaal niveau
Rode kruis actie: Lekker toegankelijk?!
Utrechtse wijkbureaus ontoegankelijk
Column: Een hart onder de riem
column: In de kast, uit de kast
Testje?.welke rol heb jij in een team?
Opinie: Maatschappelijke uitsluiting!
Een handige fiets!
Op naar werk, mail je CV